Aygun Hasan ÖZTÜRK paylaştı:
.... ÖLMEDEN ÖLEN KADIN ''HAZİN SON''
VEFAT İLANI:
Merhum Miralay Ahmet Abdullah Bey'in ve merhum Nazire Hanım'ın kızları, Necdet Sander'in ve merhum Günay Başar'ın anneleri, Bedia Taş'ın kız kardeşi , merhum Muhsine Akkaş'ın ve Selahattin Yazgan'ın ablaları , Sabahattin Taş'ın teyzesi, Fakihe Öymen'le Semihs Emil'in teyzezadeleri , Nilüfer Sander ve Ali Firuz'un büyük anneleri Şaiır, Yazar , Öğretmen
ŞÜKUFE NİHAL
vefat etmiştir.Cenazesi 26 Eylül 1973 Çarşamba günü öyle namazından sonra Şişli Camiinden alınarak, Rumelihisarı
Aşiyan Mezarlığında toprağa verilecektir.
AİLESİ
***
Yıl 1962, Şükufe Nihal Kadıköy'de karşıdan karşıya geçerken çukura düşer ,kalça kemiği kırılır.Bir dizi ameliyat ,tedaviye rağmen sol bacağı kısa kalır.Koltuk değneğine mahkumdur artık.
Sakat kalmak onu çok yaralar, sokağa çıkmak istemez. Hatta evin içinde bile dolaşmayı reddeder. İçerenköy'de gün güneş görmeyen zemin kattaki dairesinde unutulmuşluğu ile baş başadır.
1965'te Bakırköy'de bir huzur evine yerleştirilir.Burada kitaplarından uzaktır; yazamaz , okuyamaz.
Tüm bunların üzerine kızının doğum yaparken vefatı da tuz biber olur.Oğlu Necdet ise annesini bu halde görmeye dayanamadığı için ziyaretine gidemez bir türlü!
Şükufe Nihal odasından, hatta yatağından bile çıkmamaktadır.
Zamanla konuşmayı unutur.
O ölmeden ölmüştür ...
''O sıralar zaten hemen hiç konuşmuyordu artık.Bir zaman geldi ki , çevresindekiler ,yani , huzur evi çalışanları ve sakinleri, artık onun hiçbir şey anlamadığına, duymadığına , işitmediğine inandılar ve böyle bir insana davranır gibi davranmaya başladılar.
Ama, öyle değildi sanıyorum.Örneğin ablam Ankara'dan gelmişti, huzur evine gittik.'Bak, Nihal ,ben geldim..Halide Nusret..Seni görmek için Ankara'dan geldim' dedi, alnını, saçlarını okşayarak...Ve Şükufe Nihal'in kapalı göz kapakları arasından göz yaşları akmaya başladı...Ağlıyordu..
Bakıcılar-ki tümü de haldur huldur insanlardı-'Sizi duyduğundan, anladığından değil, ara sıra böyle ağlar gibi olur...Yani gözlerinden yaş akar..İşte bu da onlardan biri...
Bu zamana denk düşmesi sadece rastlantı...' dediler.'Belki o zamanlarda da ağlıyordu, gerçekten ağlıyordur ' dedim.''
diye anlatır İsmet Kür.
''Alnım sararmış bir mermer bu gece...
Kitabesi silik bir mezar taşı!
Ölüm' dudağımda iki hece
Ruhumun alemle bitti savaşı...''
'' Bu Gece'' şiirinde ölüme özlemini anlatan Şükufe Nihal
alemle savaşını , 24 Eylül 1973'te bitirir.
.
''Şükufe Nihal Hanımefendi'ye''
Sen Marmara'nın göl gibi durgun bir ucunda
Ben böyle atılmış gibi yurdun bir ucunda
Sen benden uzak ,ben sana hasret
Sarmış beni gurbet
Sarmış beni mecnun diye zencir gibi dağlar
Bir türbe ki ruhum gelen ağlar giden ağlar''
Faruk Nafiz Çamlıbel
Bir buçuk ay sonra Faruk Nafiz gelir arkasından,
tarih 8 Kasım 1973.
Derim:Hayat gibi ölüm de güzel
Bir kuş cıvıldarsa mezar taşımda...
diyen ve gençliğinde birçok erkeğin rüyalarını süsleyen, şiirleri muhteşem bestelere konu olan Şükufe Nihal'in
isimsiz, viran mezarında kuşlar cıvıldar mı bilinmez ama bildiğimiz edebiyat tarihinin ona karşı vefasız olduğudur .... !!!!
Oysa
1-Yıldızlar ve Gölgeler ,1919 (şiir)
2-Renksiz Istırap, 1926 (roman)
3-Hazan Rüzgarları, 1927 (şiir)
4-Tevekkülün Cezası, 1928 (hikaye)
5-Gayya, 1930 (şiir)
6-Yakut Kayalar, 1931 (roman)
7-Çöl Güneşi, 1933 (roman)
8-Su,1935 (şiir)
9-Şile Yolları ,1935 (şiir)
10-Finlandiya, 1935 (seyahat kitabı)
11-Yalnız Dönüyorum,1938 (roman)
12-Sabah Kuşları, 1943 (şiir)
13-Domaniç Dağlarının Yolcusu ,1946 (seyahat kitabı)
14-Çölde Sabah Oluyor, 1951 (roman)
15-Vatanım İçin, 1955(tefrika roman)
16-Yerden Göğe,1960 (şiir)
şiirden hikayeye,romana hatta seyahat kitabına kadar geniş bir yelpazede eser veren sanatçıya herkesin borcu vardır.
''Eğer şairler ve yazarlar Türkçe'nin ses mimarları ise Şükufe Nihal'in yeniden okunması ve düşünülmesi gerekir.Bu onun yeniden dirilişi olacaktır.Yaşarken ne yazık ki anlaşılamamış bu Türk kadın yazarı ,
etrafındaki dedikoduların korkunçluğu ile kaçtığı sonra da öldüğü köşesinden çıkarılmayı beklemektedir.Bu ona göstermek zorunda olduğumuz vefa borcudur.
Türk kadın hareketindeki çalışmaları ve Türk edebiyatındaki eserleriyle o bu manevi dirilişi çoktan hak etmiştir.Bugün harap halde bulunan ve ismi bile yazılı olmayan mezarına ancak bu yolla bir ışık yakılabilecektir '' .... !!!!
.... ÖLMEDEN ÖLEN KADIN ''HAZİN SON''
VEFAT İLANI:
Merhum Miralay Ahmet Abdullah Bey'in ve merhum Nazire Hanım'ın kızları, Necdet Sander'in ve merhum Günay Başar'ın anneleri, Bedia Taş'ın kız kardeşi , merhum Muhsine Akkaş'ın ve Selahattin Yazgan'ın ablaları , Sabahattin Taş'ın teyzesi, Fakihe Öymen'le Semihs Emil'in teyzezadeleri , Nilüfer Sander ve Ali Firuz'un büyük anneleri Şaiır, Yazar , Öğretmen
ŞÜKUFE NİHAL
vefat etmiştir.Cenazesi 26 Eylül 1973 Çarşamba günü öyle namazından sonra Şişli Camiinden alınarak, Rumelihisarı
Aşiyan Mezarlığında toprağa verilecektir.
AİLESİ
***
Yıl 1962, Şükufe Nihal Kadıköy'de karşıdan karşıya geçerken çukura düşer ,kalça kemiği kırılır.Bir dizi ameliyat ,tedaviye rağmen sol bacağı kısa kalır.Koltuk değneğine mahkumdur artık.
Sakat kalmak onu çok yaralar, sokağa çıkmak istemez. Hatta evin içinde bile dolaşmayı reddeder. İçerenköy'de gün güneş görmeyen zemin kattaki dairesinde unutulmuşluğu ile baş başadır.
1965'te Bakırköy'de bir huzur evine yerleştirilir.Burada kitaplarından uzaktır; yazamaz , okuyamaz.
Tüm bunların üzerine kızının doğum yaparken vefatı da tuz biber olur.Oğlu Necdet ise annesini bu halde görmeye dayanamadığı için ziyaretine gidemez bir türlü!
Şükufe Nihal odasından, hatta yatağından bile çıkmamaktadır.
Zamanla konuşmayı unutur.
O ölmeden ölmüştür ...
''O sıralar zaten hemen hiç konuşmuyordu artık.Bir zaman geldi ki , çevresindekiler ,yani , huzur evi çalışanları ve sakinleri, artık onun hiçbir şey anlamadığına, duymadığına , işitmediğine inandılar ve böyle bir insana davranır gibi davranmaya başladılar.
Ama, öyle değildi sanıyorum.Örneğin ablam Ankara'dan gelmişti, huzur evine gittik.'Bak, Nihal ,ben geldim..Halide Nusret..Seni görmek için Ankara'dan geldim' dedi, alnını, saçlarını okşayarak...Ve Şükufe Nihal'in kapalı göz kapakları arasından göz yaşları akmaya başladı...Ağlıyordu..
Bakıcılar-ki tümü de haldur huldur insanlardı-'Sizi duyduğundan, anladığından değil, ara sıra böyle ağlar gibi olur...Yani gözlerinden yaş akar..İşte bu da onlardan biri...
Bu zamana denk düşmesi sadece rastlantı...' dediler.'Belki o zamanlarda da ağlıyordu, gerçekten ağlıyordur ' dedim.''
diye anlatır İsmet Kür.
''Alnım sararmış bir mermer bu gece...
Kitabesi silik bir mezar taşı!
Ölüm' dudağımda iki hece
Ruhumun alemle bitti savaşı...''
'' Bu Gece'' şiirinde ölüme özlemini anlatan Şükufe Nihal
alemle savaşını , 24 Eylül 1973'te bitirir.
.
''Şükufe Nihal Hanımefendi'ye''
Sen Marmara'nın göl gibi durgun bir ucunda
Ben böyle atılmış gibi yurdun bir ucunda
Sen benden uzak ,ben sana hasret
Sarmış beni gurbet
Sarmış beni mecnun diye zencir gibi dağlar
Bir türbe ki ruhum gelen ağlar giden ağlar''
Faruk Nafiz Çamlıbel
Bir buçuk ay sonra Faruk Nafiz gelir arkasından,
tarih 8 Kasım 1973.
Derim:Hayat gibi ölüm de güzel
Bir kuş cıvıldarsa mezar taşımda...
diyen ve gençliğinde birçok erkeğin rüyalarını süsleyen, şiirleri muhteşem bestelere konu olan Şükufe Nihal'in
isimsiz, viran mezarında kuşlar cıvıldar mı bilinmez ama bildiğimiz edebiyat tarihinin ona karşı vefasız olduğudur .... !!!!
Oysa
1-Yıldızlar ve Gölgeler ,1919 (şiir)
2-Renksiz Istırap, 1926 (roman)
3-Hazan Rüzgarları, 1927 (şiir)
4-Tevekkülün Cezası, 1928 (hikaye)
5-Gayya, 1930 (şiir)
6-Yakut Kayalar, 1931 (roman)
7-Çöl Güneşi, 1933 (roman)
8-Su,1935 (şiir)
9-Şile Yolları ,1935 (şiir)
10-Finlandiya, 1935 (seyahat kitabı)
11-Yalnız Dönüyorum,1938 (roman)
12-Sabah Kuşları, 1943 (şiir)
13-Domaniç Dağlarının Yolcusu ,1946 (seyahat kitabı)
14-Çölde Sabah Oluyor, 1951 (roman)
15-Vatanım İçin, 1955(tefrika roman)
16-Yerden Göğe,1960 (şiir)
şiirden hikayeye,romana hatta seyahat kitabına kadar geniş bir yelpazede eser veren sanatçıya herkesin borcu vardır.
''Eğer şairler ve yazarlar Türkçe'nin ses mimarları ise Şükufe Nihal'in yeniden okunması ve düşünülmesi gerekir.Bu onun yeniden dirilişi olacaktır.Yaşarken ne yazık ki anlaşılamamış bu Türk kadın yazarı ,
etrafındaki dedikoduların korkunçluğu ile kaçtığı sonra da öldüğü köşesinden çıkarılmayı beklemektedir.Bu ona göstermek zorunda olduğumuz vefa borcudur.
Türk kadın hareketindeki çalışmaları ve Türk edebiyatındaki eserleriyle o bu manevi dirilişi çoktan hak etmiştir.Bugün harap halde bulunan ve ismi bile yazılı olmayan mezarına ancak bu yolla bir ışık yakılabilecektir '' .... !!!!
DEDİM Kİ:
https://yontembilim.com/forum/forum_posts.asp?TID=3135
"Aile toplumun birimi.. insanın bilimi ve islamın bilincidir." Osmanziya
Osmanziya DÖRTLEMEDEN duramaz. Burada üçlemiş.
A ile B den oluşan AİLE.. aile olmadan önce DİŞİL X ve ERİL Y'nin birlikteliğini oluşturan Ferhat ile Şirin'dir sadece.. Z ortaya çıktığı zaman ÇOCUK çiceğini açarak çoğalır.. artar.. yenilerek yinelenir ve aileden toplumlar.. uluslar.. devletler ve imparatorluklar ortaya çıkar.
Bu durumda İLK (aile-insan).. ilk ata.. ilk tohum olan ÂDEM atamızın öyküsü ile karşımıza ilginç bir oyunu çıkarır: Güzellik ve iyilik ile doğruluğun ve gerçekliğin kör bir gözlemin bilinmezi ve boş bir yorumun gizemi..
Bu temas ve temaşa ile ebed ve edebin telafifinde muamma bir sırr olan bu "tılsım-ı müşkül küşa"yı açmaya kırk yıl uğraştım.. YÖNTEMBİLİM yaptım.. insanbilim okudum ve islambilim yazdım.. ben diyim beş bin yazı ve beş yüz bin tablo siz diyin on bin yazı ve bir milyon tablo.. ile YALNIZLIK kale'mde mahbus kaldım. Bu kale'me bu gün de bir misafir aldım. Rahmetli Şükufe NİHAL Hanımefendi'yi
Zaten BEŞER doğum ile ölüm arasında mevkuf.. dil ve düş arasında hapis.. kevn ile ins arasında mahkum değil mi ?
Bu garib dünyada.. bir sarhoş dil bilimi yazmış başka bir sarhoş TC ni kurmuş.. ünlü puştlar.. ünlü kitapları yazmışsa.. iyilik ve kötülük savaşlarında iyilikler kötülükleri.. kötülükler iyilikleri çıkaran bu IKM sini ortaya çıkaramaz mı yız ?
Evet, çıkardım.
Altına da ENBİYA 35 mührünü vurdum.
08.11.2026 üçyol izmir 09:06
0Z0 yontembilim
-------------
usul esasa mukaddemdir
|